Recensies

Trouw: 'compliment voor het genre'

'Haar Pauperparadijs is een compliment voor het genre, omdat het met het verkleinglas is geschreven, en toch de grote geschiedenis niet vergeet.'

HP/deTijd: 'wondermooi, aangrijpend boek'

'Het is een mirakel dat de dochter en de kleindochter van Roza Dingemans ten slotte aan die doffe ellende hebben kunnen ontsnappen, en dat haar kleindochter wraak kon nemen - namens haar ganse voorgeslacht - door zo'n wondermooi, aangrijpend boek te schrijven over de worsteling die daaraan vooraf ging.' - Emma Brunt in HP/deTijd

Volkskrant: 'indrukwekkende geschiedenis' ****

'Het boek begint met een fraaie dramatische scene: een gezinshoofd komt na lange tijd thuis en wil vrouw en kinderen omhelsen. Maar de moeder beschermt haar kroost tegen deze indringer en maant hem te vertrekken. Je zit er als lezer meteen middenin.

(...) al snel wordt het verdrietige, door het patina van het verleden omvloerste verhaal doorkruist door een tweede verhaal: dat van het onderzoek zelf. Jansen vertelt minutieus hoe ze te werk is gegaan. We zitten met haar in de bus in Drenthe, we luisteren mee bij interviews en wandelen met haar door de Jordaan, waar haar grootmoeder opgroeide in een souterrain. En we worden deelgenoot gemaakt van haar schrik en mededogen bij de onthutsende feiten die zich opstapelen.

De laatste volwassene in de familieketen is het medium geworden van de vorige vijf generaties. In haar, de schrijfster, trilt die droevige geschiedenis nog een keer na. De persoonlijke inzet en betrokkenheid waarmee Jansen haar gevonden familieverhaal vertelt, maakt grote indruk.'

- Aleid Truijens in De Volkskrant

OVT: 'echt een groot talent.'

'Prachtig boek', 'soort eeuw van mijn vader, maar dan over vaders die worden vernederd, getreiterd, vastgezet.' 'Een boek dat een basale woede opwekt bij iedereen met een goed hart'. 'Een belangrijke bijdrage aan de sociale geschiedenis'. 'Geschiedenis van mensen die hun eigen geschiedenis niet hebben kunnen vastleggen. Eindelijk weer eens een boek dat echt over arme mensen met een gezicht gaat.' 'Via de familiegeschiedenis komt de grote geschiedenis soepel naar binnen.' 'Hoe stamboomonderzoek iets kan opleveren als het maar in handen is van iemand met echt een groot talent.' - OVT.

Parool: 'hartverscheurend'

'een bij vlagen hartverscheurend verhaal over bittere armoe en onrecht. Een verhaal waarvoor niemand - ook de schrijfster niet - zich hoeft te schamen.' - Corrie Verkerk in Het Parool.

NH-Dagblad: grijpt je bij de kladden

'Ze heeft haar verhaal verteld in een stijl, die je rauw bij de kladden grijpt, die je bijna deel maakt van haar familie en die je terugplaatst in de tijd. Suzanna Jansen heeft een heel mooi boek geschreven: over armoede, over een bijzonder experiment en over de wederwaardigheden van haar familie, die zonder twijfel door zoveel andere families in Nederland zijn gedeeld.' - Jan Kuys, Noordhollands Dagblad.

Dagblad van het Noorden: ****

'Haar boek ontleent zijn belang aan haar schets-in-brede-halen van een schrijnend stuk sociale geschiedenis. Met haar familie als kapstok (...) Jansen maakt in dit boek op een aansprekende manier duidelijk hoe pril onze welvaart is en hoe taai de standenmaatschappij. Onze arme voorzaten moesten generatie na generatie opboksen tegen vooroordelen, bevoogding en uitzichtloosheid.' - Piter Bergsma in het Dagblad van het Noorden.